’ನೀ ಒಲ್ಲೆ’- ಎಂದಾಗ ಚೀರಿದ್ದು
ಕನಸು. ಹಾರಿದ್ದೇ ಎತ್ತರ್ ಎತ್ತರ
ಬ್ಲು ಎತ್ತರಕ್ಕೇ. ಕಾಮೋ೯ಡದ
ಅಂಚಿನಿಂದ ಇಣುಕಿ ನಕ್ಕು ಛೇಡಿಸಿತು
ಗ್ರೀಶ್ಮದ ಕಾಮನ ಬಿಲ್ಲಿನ ಹಾಗೆ,
ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣಗಳು ತುಂಬಿ.
ಪುಕ್ಕ ಬೆಳೆಯಿತೆಂದು ರೆಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಿ ಹಾರಿದೆ
ಹಿಡಿಯಲು, ಕರಗುವ ಮೊದಲು..
ಬೆಳ್ಳಿಹಸುವಿನ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಇಈನವಾಗಿತ್ತು
ಕನಸು ! ಕೆಯ್ ಚಾಚಿದೆ
ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಬ್ರಿಯ್ ಬಿಸಿಲ ಕೋಲು.
ಕನಸುಗಳ ಗಭ೯ಪಾತವಾಗಿತ್ತು.
– ಪ್ರೀತು ಕೆಮ್ಮಾಯಿ
